Przy jaźni jaźń

Odbywam podróż w teksty niepublikowane. Historie, które czekają na czytelników. Refleksyjny czas odosobnienia krystalizuje pragnienia.

Milczenie wybrzmiało. Czasami zdarzało mi się mówić obrazami na Instagramie. To miejsce jest bardziej moje. Poczytałam dialog SMSów z przyjaciółmi. Nasze przezbywania naznaczone charakterem każdego z nas. Nawet w pisaniu lakonicznym jesteśmy sobą. W kropkach, wykrzyknikach, mordkach. Nie pisujemy często w grupie. Panie się wycofały, kiedyś pisały więcej. Ale gdy już piszemy tworzymy swoją własną powieść. Prywatną literaturę.

Inaczej z Wami pisze się indywidualnie. Dialogowe powieści w przepastnej pamięci iPhonicznej. Z ilustracjami. Muzyką. Nagraniami. Na kilku kanałach. Wolicie tak pisać niż komentować tu, czy na Kotowie. Zadziwiające ilu ścieżek do siebie nam potrzeba. Co noc zasypiam patrząc na regał serdeczny. Korespondencji życiowej. Tej papierowej. Kiedyś dałam jej okładki, oprawy. Wracam do niej, cieszy mądrością archiwum i papierową formą. Pomyślałam sobie, że zachowam od zapomnienia te obrazki przelotne nie zapisane tutaj. Być może sięgniecie po nie Wy. Być może Synowie moi. Gdybym zgubiła telefon i siebie. I nie znalazła kodu do chmury – odejdą. A cieszą i mnie. Szkoda tych koralików wspomnień. Nas szkoda. Tak dobrze, że istnieje przyjaźń. Z całą swą jaźnią co przy.

Las. We Friendship. Tyle znaczeń. Nie było nas – był. Nie będzie nas – pozostanie. Pachnie sosnami, mchem, mydlnicą, macierzanką, dziurawcem. Wspomnieniami. Przyjechaliśmy tu po raz pierwszy blisko dekadę temu dzięki Marcie. I tak Pani Irenka stała się naszą daleką krewną, symbolem Babć i Cioć pozostawionych w stronach rodzinnych. Dom rozbrzmiewał tupotem małych stóp naszych dzieci, zwierzęta były zawsze miłe widziane, różowa kuchnia i jej mały stół zdawały się powiększać w miarę potrzeb. Las rozbrzmiewał naszym śpiewem, rozmowami do świtu. Sosny dotykały niewidocznych w Chicago gwiazd. Wspólne gotowanie, grzybobranie, marynowanie, łowienie ryb – zbliżało nas do siebie jak mało co. Dla każdego z nas Friendship oprócz znaczenia słownikowego ma tę właśnie podszewkę. Z placu zabaw, plaży, pętlowego drzewa na brzegu, kwitnącej na zielono wody, trampoliny, teleskopu, stodoły z kotkami, śpiewu.

I najważniejszy z tych wspomnień jest nasz wspólny czas. Uwaga. Przyjaźń właśnie

2 uwagi do wpisu “Przy jaźni jaźń

  1. Piękny pomysł na czas kwarantanny, która dopiero się zaczęła. Pilnuj swojego telefonu, w którym umieściłaś tak wiele zdjęć i nagrań dokumentujących ulotne chwile jakie przeżywalaś sama, czy z innymi ludźmi w różnych miejscach świata. To doskonała inspiracja do realizacji tłumionych brakiem czasu twórczych zajęć

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s