Nawał kar

Stanął na głowie i skończył się prawie. Inny był. Wyraźniejszy. Mniej szampański, bardziej winny i nalewkowy. Nie uderzał mi do głowy. Raczej izolował.

Weekendy miał bardzo intensywne. Ograniczone wyjazdy. Częste podróże samochodem z głośną muzyką na tropie prac, odwiedzin, zleceń.

Dane mi było zacząć go w doborowym towarzystwie. Być w trakcie na balach jako zaproszony gość zacnych Dam. Ucieszyłam się nimi. Zmogłam z własną wersją odświętną. Mądre naprawianie moich nóg nie wybiło mnie z rytmu, miłosierne przeziębienia pomogły wypocząć.

Poznałam kilka nowych i utalentowanych, skromnych osób, o których wielkości zdarza mi się rozmyślać. Przyjaciele mnie nie opuszczają. Czuwają przy mnie, zamieniają się miejscami, dzwonią, piszą, przychodzą. Każdy w Swoim czasie. Nasze światy na siebie zachodzą. Są błogosławieństwem.

Mam wspaniały zespół w pracy. Utalentowani, mądrzy, chętni i pracowici.

Synowie dobrze się uczą i są pogodni.

Wiele słucham, czytam, oglądam, wróciłam do pisania, śpiewam.

Sprzątam swój świat. Staram się skupiać na pozytywnej stronie życia.

Tylko tęsknię. Postu mi było trzeba. I jest

3 uwagi do wpisu “Nawał kar

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s